عنوان خبر: خلاصه ای از زندگی نامه آیة الله شیخ محمد سند بحرانی دام عزه
(شاخه: ديگر...)

شیخ محمد سند بحرانی در ماه رجب سال 1382 ق در بحرین دیده به جهان گشود. پدرش از تجار بحرین و از ارادتمندان خاندان عترت به ویژه حضرت سید الشهداء(علیه السلام) بود.

به سبب نبوغ و استعداد سرشار، پیش از پنج سالگی وارد دبستان شد و در پانزده سالگی دبیرستان را به پایان رساند. سپس با بورس تحصیلی در رشته مهندسی وارد دانشکده «دیوید گیم» لندن شد و پس از یک سال از این دانشکده فارغ التحصیل گردید و سال بعد با گذراندن بعضی از دروس دیگر، به دانشکده تخصصی «امپریال» پیوست.

در طول مدت تحصیل در دانشگاه، دغدغه دائمی ایشان، دفاع از مذهب اهل بیت(علیهم السلام) در برابر هجمه ها و شبهات دشمنان، با استفاده از میراث غنی اهل بیت(علیهم السلام) بود. این فکر و دغدغه، منجر به رها کردن تحصیلات دانشگاهی در انگلیس و اقامت در قم- به منظور تحصیل علوم دینی و کسب معرفت لازم برای پاسداری از حریم اهل بیت(علیهم السلام)- گردید.

این تصمیم، مخالفت های فراوانی از سوی افراد مختلف- که از استعداد سرشار وی آگاه بودند- در پی داشت؛ اما این مخالفت ها و برخی پیشنهادهای حاشیه ای نیز نتوانست مانع تصمیم او در خدمت گزاری به آستان فرشته پاسبان حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه و دفاع از حریم امامت و مهدویت شود.

اشتیاق فراوان باعث شد تا در مدت کمی سطوح پایه را طی کند و در زمانی کمتر از چهار سال، سطوح عالیه را به پایان برساند.

ایشان پس از اتمام سطوح عالیه، در درس خارج مراجع و آیات عظام شرکت کرد و از فیوضات علمی آنان بهره مند گردید؛ از جمله اساتید ایشان می توان به آیات عظام سید محمد روحانی(ره)، میرزا هاشم آملی(ره)، سید محمدرضا گلپایگانی(ره)، میرزا جواد تبریزی و شیخ حسین وحید خراسانی(دام ظله) اشاره کرد.

معظم له پس از این دوران به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت که تا کنون نیز ادامه دارد. ایشان عقیده دارند که منبع اصیل علمی و تحقیقی، همان مطالب عمیق آیات و روایات اهل بیت(علیهم السلام) است و دقت در این مطالب، سبب گسترش افق فکری و عقلی انسان می شود و این امر، جز با ارتباط مستمر با مکتب وحی امکان پذیر نیست. بر این اساس، ایشان بر پژوهش و بررسی دقیق عقلی آیات و روایات بدون در نظر گرفتن بحث های ظنّی و تعبّدی تأکید می کنند. در راستای این نظریه، تدریس کتاب های الاحتجاج و اصول کافی را در برنامه آموزشی خود در حوزه علمیه نجف اشرف قرار داده اند.


آثار علمی ایشان غالبا تقریرات دروس می باشد و عمدتاً توسط شاگردان معظم له به نگارش درآمده است. برخی از این آثار عبارتند از:

-    سند العروة الوثقی (کتاب های طهارت، صلاة مسافر، حج و نکاح)؛

-    ملکیة الدولة؛ فقه المصارف و البنوک؛

-    الإمامة الإلهیة(5ج)؛

-    مقامات فاطمة الزهرا(علیها السلام)؛

-    بحوث فی مبانی علم الرجال، الشعائر الحسینیة بین الإصالة و التجدید؛

-    فی رحاب الزیارة الجامعة؛

-    الصحابة بین العدالة و العصمة؛

-    بحوث فی قراءة النص الدینی؛

-    دعوی السفارة فی غیبة الکبری.

 

 



شبكه جهاني اطلاع رساني حضرت ولي عصر(عجل الله تعالى فرجه الشريف)
( http://imamalmahdi.com/main/far/news.php?extend.1324215510 )