پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

سهم انتظار

انتظار، سهم چشمانى است كه رو به آفتاب زيسته‏اند؛ سهم دستانى است كه شبگاهان، در وسعت نيايش، به جانب آسمان ريشه دوانيده‏اند، سهم دل هايى كه چون كبوتران خونين بال، در بى نهايتى سرخ جاودانه تپيده‏اند؛ منتظران، مجنون زادگان ليلاى وجودند؛ عاشقانى دل سوخته كه لب به زمزمه‏ تر كرده‏اند؛ آنان، با تمام وجود، روى خود را به آسمان دوخته، دستان را به دعا بلند کرده و ظهور هادى امت را به انتظار مى‏نشينند و در دل، شور و شوق و اميد پرورانده‏اند و پاى افزارى از صبر و شكيب ستانده‏اند تاخستگى راه، مجال‏شان ندهدكه0به «ماندن‏» بينديشند كه بايد «رفت‏» تا به «راه‏» پيوست؛ چرا كه «رفتن‏»، به راه مى‏پيوندد و «ماندن‏»، به ركود. آرى، حركت، ره آورد طبيعى انتظار است. آنان كه يافته‏اند حركت و تلاش به هدايت مى‏انجامد، و چه شيرين، جرعه جرعه از هدايت‏هاى مستمر حق بهره‏مند مى‏شوند.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 3
کاربر: 0
در این صفحه: 1

كتاب: مجموعه آثار شهيد مطهري، ج 2، ص 92
نويسنده: شهيد مرتضي مطهري
قرآن كريم مى‏گويد خداوند به همه صفات كمال متصف است: «له الاسماء الحسنى (1) نيكوترين نام ها و بالاترين اوصاف از آن اوست.» ، «و له المثل الاعلى فى السموات و الارض (2) صفات والا در سراسر هستى خاص اوست.» از اين رو خداوند حى است، قادر است، عليم است، مريد است، رحيم است، هادى است، خالق است، حكيم است، غفور است، عادل است و بالاخره هيچ صفت كمالى نيست كه در او نباشد.
از طرف ديگر جسم نيست، مركب نيست، ميرنده نيست، عاجز نيست، مجبور نيست، ظالم نيست.
دسته اول كه صفات كمالى است و خداوند به آنها متصف است «صفات ثبوتيه‏» ناميده مى‏شود و دسته دوم كه از نقص و كاستى ناشى مى‏شود و خداوند از اتصاف به آنها منزه است «صفات سلبيه‏» ناميده مى‏شود.
ما خدا را، هم «ثنا» مى‏گوييم و هم «تسبيح‏» مى‏كنيم.آنگاه كه او را ثنا مى‏گوييم، اسماء حسنى و صفات كماليه او را ياد مى‏كنيم، و آنگاه كه او را تسبيح مى‏گوييم، او را از آنچه لايق او نيست منزه و مبرا مى‏شماريم و در هر دو صورت، معرفت او را براى خودمان تثبيت مى‏كنيم و به اين وسيله خود را بالا مى‏بريم.

پي‌نوشتها :


1.حشر/24، و... 2.روم/27.