پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

وقتى آقا بيايد... !

همه‏ى شعرهاى ناگفته‏ى شاعران در مقدمش مى‏شكفند و پنجره‏هاى خاموش، در تجلى شال سبز او ستاره باران خواهند شد.... به تمام جاده‏ها حس رسيدن مى‏بخشد. به تمام انديشه‏ها پرواز مى‏دهد و به جوانه‏ها اذن قيام و به ابرها شوق گريستن مى‏بخشد. وقتى او بيايد، دنيا جاى بهترى براى زندگى مى‏شود. قفس‏ها باز مى‏شوند، بال‏هاى بسته از جرأت پرواز سرشار، آيينه‏ها زنگار مى‏شويند و چشم‏ها در عطر حضور تطهير مى‏شوند.... با طلوع خويش، از كوچه پس كوچه‏هاى افسرده‏ى دل‏هاى بى قرار منتظران خواهد گذشت و تمام فصل‏هاى پاييزى قلب‏هاى ماتم زده را بهار خواهد دميد.... نفحات نفسش، اثرات نگاهش، جذبات وجودش و فضاى پرجاذبه‏ى حضورش انفجارى است، درهزار توى وجودمان، انقلابى به سوى حيات طيبه.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 5
کاربر: 0
در این صفحه: 3
   صفحه اصلی > مطالب جدید

مهدويت در كلام امام محمد بن علي الجواد عليه السلام

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


عبدالعظيم الحسني گويد:به خدمت مولايم جواد الائمه عليه السلام رسيدم و مي­خواستمدر رابطه با امام قائم عليه السلام از وي سوال كنم كه آيا ايشان مهدي امت است يا ديگري؟ آن حضرت پيش از سوال من فرمود: قائم از ما همان مهدي استكه واجب است در زمان غيبت انتظار او را بكشند و در وقت ظهور او را اطاعت كنند. او فرزند سوم من است. به خدايي كه محمد صلي الله عليه و آله را به نبوت برانگيخته و ما را به امامت مخصوص فرموده:«اگر از دنيا تنها يك روز مانده باشد، خداي تعالي آن يك روز را چنان طولاني كند تا كه مهدي عجل الله فرجه الشريف در آن روز ظهور كند پس زمين را سرشار از عدل داد كند همان گونه كه پر از ستم و جور شده است. خداي تعالي كار او را در يك شب اصلاح كند چنان كه كار موسي را اصلاح فرمود. او رفت تا براي خانواده­اش آتشي بياورد. برگشت در حالي كه رسول خدا بود.»
سپس حضرت عليه السلام فرمود:«برترين كار شيعيان ما انتظار براي فرج است.»[1]
صقر بن ابي دلف گويد: از ابوجعفر الجواد عليه السلام شنيدم كه مي­فرمود: امام پس از من علي است... سپس فرزندش حسن است... سپس حضرت سكوت كرد. عرض كردم : يابن رسول الله بعد از حسن كيست؟ حضرت با صداي بلند گريست و فرمود: بعد از حسن فرزندش قائم به حق و امام منتظراست. باز عرض كردم يابن رسول الله چرا قائم ناميده مي­شود؟ فرمود: چون او بعد مفقود شدن اسمش و بعد ارتداد اكثر قايلان به امامتش قيام مي­كند. عرض كردم چرا منتظر ناميده مي­شود؟ فرمود: چون او غيبتي طولاني دارد كه در آن مدت اهل اخلاص انتظار او را مي­كشند و اهل شك او را انكار مي­كنند و انكار كنندگان ياد او را مسخره مي­كنند. تعيين كنندگان وقت ظهور دروغ مي­گويند و عجله كنندگان هلاك گشته اهل تسليم نجات مي­يابند.[2]
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . كمال الدين و تمام النعمه، باب 36 ص 377 و 378.
[2] . همان.