پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

ابدال چه کساني هستند؟

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏»، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند. در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عليه السلام) هنگام ظهور گفته مى‏شود که ايشان را يارى مى‏نمايند. درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند. دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عليه السلام) بيعت‏خواهند كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 7
کاربر: 0
در این صفحه: 1


درآن پنج آيه مى باشد آيات 5- 6-13-33- 81

ا- (فاذا جاء وعد أولاهما بعثنا عليكم عبادا لنا أولي بأس شديد فجاسوا خلال الديار و كان وعدأ مفعولأ  ثم رددنا لكم الكره عليهم و أمددنا كم بأموال و بنين و جعلناكم أكثر نفيرأ.)[1]

هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد مردانى پيكارجو را بر شما مى فرستيم، خانه ها را جستجو مى كنند و اين وعده اى است قطعى.

سپس شما را بر آنها چيره مى كنيم و اموال و فرزندانتان را افزون خواهيم كرد و نفرات شما را بيشتر (از دشمن) قرار مى دهيم.

امام صادق (عليه السلام ) در تفسير اين دو آيه شريفه مى فرمايد: چون زمان خونخواهى امام حسين (عليه السلام ) فرا رسد، خداوند مردمى را پيش از ظهور قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه )برانگيزد كه هر جا دشمنان وظالمين آل محمد (صلي الله عليه و آله ) را بيابند، بسوزانند، و اين كارى است كه قبل از قيام قائم (عجل الله تعالي فرجه ) شدنى است، آنگاه حضرت امام حسين (عليه السلام ) با هفتاد نفر از ياران جانبازش كه در كربلا شهيد شدند رجعت نمايند در حالى كه لباس سفيد پوشيده اند، به مردم اعلان كنند، كه امام حسين (عليه السلام ) با يارانش قيام نموده تا اهل ايمان ترديد ننمايد و بدانند كه او دجال و شيطان نيست، بلكه او امامى است كه در دسترس مردم است و چون يقين كردند او امام حسين (عليه السلام ) مى باشد ترديد نخواهند كرد.

سپس از جانب امام حسين (عليه السلام )، امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) به همه مردم معرفى مى گردد و أهل ايمان نيز آن حضرت را تصديق مى كنند، چون امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) وفات نمايد، حضرت امام حسين (عليه السلام ) او را غسل كرده و كفن و حنوط كرده، دفن مى كنند.

چنان كه در روايت است كه متصدى امر امام بايد جانشين او باشد، و در خبر است كه امام حسين (عليه السلام ) چندان حكومت مى كند كه ابروانش جلو چشم مباركش را مى گيرد.[2]

و حمران بن اعين از حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) روايت مى كند كه اين آيه را مى خواند (و بعثنا عليكم عبادأ لنا أولي بأس شديد) و مى فرمود: اين بندگان خدا، قائم ما و ياران او هستند كه سخت نيرومند مى باشند. [3]

2- (و كل انسان آلزمناه طائرة في عنقه.)[4]

أعمال هر انسانى را به گردنش قرار داده ايم.

امام هشتم حضرت رضا (عليه السلام ) مى فرمايد: خداوند عزوجل فرمود (يعنى) ولايت امام را برگردن هر انسان انداخته ايم.5

3- (و من قتل مظلومأ فقد جعلنا لوليه سلطانأ فلا يسرف في القتل إنه كان منصورأ.)6

و آن كس كه مظلوم كشته شده براى وليش سلطه (حق قصاص) قرار داديم، اما در قتل اسراف نكند، چرا كه او مورد حمايت است.

اين آيه قرآن درباره امام حسين (عليه السلام ) و حضرت مهدى (عليه السلام ) نازل شده است.

جابر جعفى و سلام بن مستنير هر دو از حضرت باقر (عليه السلام ) روايت كرده اند كه درباره اين آيه، حضرت باقر (عليه السلام ) فرمود:

همانا حسين (عليه السلام ) مظلوم كشته شد و ماييم ولى او، و قائم از ماست كه (از كشنده او انتقام مى گيرد) خون شريف حسين (عليه السلام ) را طلب مى كند و هر كه بر قتل حضرت امام حسين (عليه السلام ) راضى بود، او را به سزاى عملش مى رساند تا آخر حديث.7

3- (و قل جاء الحق و زهق الباطل إن الباطل كان زهوقا. )8

بگو حق فرا رسيد و باطل نابود شد و (اصولا) باطل نابود شدنى است.

حكيمه خاتون فرمود: اين آيه را روى بازوى او (مهدى (عليه السلام ) ديدم كه نوشته شده است.9

امام باقر (عليه السلام ) در تفسير اين آيه شريفه فرمودند: زمانى كه امام قائم (عليه السلام ) قيام نمايد دوران دولت باطل سپرى خواهد شد.10

 

 

پي نوشت:


[1]  اسراء آيات 5 ـ 6
[2]  بحار الانوار ج 51 ص 56
[3]  بحار الانوار ج 51 ص57
[4]  اسراء آيه 13
[5]الف) ينابيع الموده ص455 - ب) تفسير برهان ج ص 2 ص 411
[6]  اسراء آيه 33
[7] الف ) ينابيع الموده ص 425 - ب) تفسير برهان ج 2 ص 21
[8] اسراء آيه 81
[9]  الصراط المستقيم ج 2 ص 21
[10]  غايه المرام ص 741