پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

ابدال چه کساني هستند؟

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏»، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند. در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عليه السلام) هنگام ظهور گفته مى‏شود که ايشان را يارى مى‏نمايند. درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند. دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عليه السلام) بيعت‏خواهند كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 3
کاربر: 0
در این صفحه: 1


درآن چهار آيه مى باشد آيات 11-12-13- 105

1- (و كم قصمنا من قريه كانت ظالمة و انشأنا بعدها قومآ آخرين، فلما أحسوا بأسنا اذا هم منها يركضون ، لاتركضوا و ارجعوا إلى ما أترفتم فيه و مسا كنكم لعلكم تسئلون.)[1]

چه بسيار مناطق آبادى كه ستم در آن مى شد را ما در هم شكستيم و بعد از آنها قوم ديگرى روى كار آورديم.

آنها هنگامى كه عذاب ما را احساس كردند نا گهان پا به فرار گذاشتند.

فرار نكنيد، به زندگى پرناز و نعمتتان و به مسكنهاى پرزرق و برقتان بازگرديد تا سائلان بيايند و از شما تقاضا كنند.

امام باقر(عليه السلام ) (ذيل اين آيات) فرمود:

زمانى كه حضرت قائم (عليه السلام ) ظهور كند جمعى را مى فرستد تا بنى اميه را از شام به حضورش بياورند. بنى اميه چون اين خبر را مى شنوند به سوى روم فرار مى كنند.

اهل روم، به آنها مى گويند ما نمى گذاريم داخل مملكت ما بشويد، تا آن كه در دين ما وارد شده و نصرانى شويد آنها صليب بگردن خودشان انداخته، وارد شوند، هنگامى كه اصحاب حضرت قائم (عليه السلام ) وارد روم شوند

روميان از انان امان و صلح مي طلبند، ايشان گويند ما امان به شما نمى دهيم تا بنى اميه را تسليم بنمائيد، تمام افراد بني اميه را به اصحاب آن حضرت تحويل دهند، در آن وقت به انها خطاب مى كند فرار نكنيد، به سوى شام برگرديد، بايد بازخواست شويد و از ايشان سؤال مي كنند،گنج ها را كجا پنهان كرده ايد و به چه علت حضرت سيد الشهداء (ع) و يارانش و ائمه و پيروان آنان را به قتل رسانديد، در آن هنگام با كمال حسرت و ندامت  مى گويند واى بر ما كه مردمى ظالم و ستمگر بوديم، اصحاب آن حضرت  ايشان را با شمشير قهر خويش درو كرده و انها را هلا ك و نابود كنند. [2]

2. (ولقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يورثها عبادي الصالحون)[3]

ما در زبور بعد از دكر (تورات) نوشتيم كه بندگان صالح من وارث (حكومت) زمين خواهند شد. از حضرت باقر و حضرت صادق (عليه السلام )  روايت شده است كه فرمود: بندگان صالح مذكور در اين ايه كه زمين را به ارث مى برند قائم و اصحاب او هستند. [4]

 

پي‌نوشت‌ها:


[1]  انبياء آيات 11 ـ 12 ـ 13
[2]  الف) تفسير صافي ج3 ص332 - ب) تفسير برهان ج 3 ص 53
[3]  انبياء آيه 105
[4]  الف) ينابيع الموده ص 425 - ب) غايه المرام ص 741