پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

ابدال چه کساني هستند؟

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏»، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند. در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عليه السلام) هنگام ظهور گفته مى‏شود که ايشان را يارى مى‏نمايند. درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند. دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عليه السلام) بيعت‏خواهند كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 9
کاربر: 0
در این صفحه: 6


درآن پنج آيه مي باشد

آيات 18- 51- 52- 54- 54

1- (وجعلنا بينهم و بين القرى التي باركنا فيها قري ظاهره و قدرنا فيها السير سيروا فيها ليالي و اياما آمنين.) [1]

ميان آنها و سرزمين هايى كه بركت داده مقرر داشتيم (و به آنها گفتيم) شب ها و روزها در اين آبادي ها با امنيت كامل مسافرت كنيد.

محمد بن صالح همدانى گويد:

به صاحب الزمان (عليه السلام ) نوشتم كه اهل خانه و نزديكان مرا به خاطر حديثى كه از پدران شما روايت مى كنند آزار مى دهند.

حضرت مرقوم فرمود:

واى بر شما آيا قول خدا را در سورة سبأ نمى خوانيد كه فرمود " وجعلنا بينهم و بين القرى " تا آخر آيه- به خدا قسم مراد از«به قريه هايى كه مبارك گردانيده» مائيم و مراد خداوند از قريه هاى ظاهره- شمائيد.

و اين تفسير نيز از حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت كاظم (عليهم السلام ) روايت شده است. [2]

و از اماع صادق (عليه السلام ) روايت شده كه فرمود:

در اين قرى به همراه قائم اهل بيت ما (عليه السلام )[3] در وقت ظهور آن حضرت سير مي كنيد. (انشاءالله)

2- (ولو ترى إذ فزعوا فلا فوت و أخذوا من مكان قريب  وقالو آمنا به وأنى لهم التناوش من مكان بعيد وقد كفروا به من قبل و يقذفون بالغيب من مكان بعيد " وحيل بينهم و بين ما يشتهون كما فعل باشياعهم من قبل إنهم كانوا في شك مريب. ) [4]

اگرببينى هنگامى كه فريادشان بلند مى شود، اما نمى توانند (از چنگال عذاب الهى) بگريزند

و آنها را از مكان نزديكى (از آنجا كه حتى انتظارش را ندارند) مى گيرند (از درماندگى آنها تعجب خواهى كرد و در آن حال) مى گويند ايمان آورديم، ولى چگونه مى توانند از فاصله دور به آن دسترسى پيدا كنند؟

آنها پيش از اين (كه در نهايت آزادى بودند) به آن كافر شدند (و نسبت هاى ناروا به آن مى دادند)

و از مكان دور دستى به جهان غيب پرتاب مى شدند (بى مطالعه درباره آن قضاوت مى كردند.) (سرانجام) ميان آنها و آنچه مورد علاقه شان بود جدائى افكنده شد، همان گونه كه با پيروان (و هم مسلكان) آنها از قبل عمل گرديد، چرا كه آنها در شك و ترديد بودند.

امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

به خدا قسم مثل آنست كه مى بينم قائم آل محمد (عليه السلام ) بر حجر الاسود تكيه نموده و پس از شهادت به وحدانيت و عظمت خداوند، با هر كس درباره انبياء سلف، آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و جد بزرگوارم محمد (صلي الله عليه و آله ) محاجه كند و مى گويد، من برتمام ايشان اولى هستم و هر كس در مورد قرآن با من محاجه نمايد، بايد بداند من برشناسايى قرآن و كتاب خدا از ديگران احق و اولي هستم آنگاه در مقام حضرت ابراهيم (عليه السلام ) دو ركعت نماز به جا آورده و خدا را به شايستگى و عظمت ياد مى فرمايد. [5]

عياشى از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه حضرت فرمود:

قائم آل محمد (عليه السلام ) پس از ظهور، مردم را به كتاب خدا (قرآن) و سنت پيامبر (صلي الله عليه و آله ) و ولايت اميرالمؤمنين (عليه السلام ) دعوت مى كند و به آنها مى فرمايد از دشمنان آل محمد (عليه السلام ) بيزارى جوئيد، در آن هنگام سفيانى از شام خروج نموده، به سوى زمين " پيدا " مى رود و زمين آنها را به امر خداوند فرو برده و " خسف " مى كند. [6]

دشمنان اهل بيت (عليه السلام ) در آن هنگام مي گويند ما به قائم آل محمد (عليه السلام ) ايمان آورديم در حالي كه پيش از اين، آن حضرت را منكر بوده و او را تكذيب مى نمودند، در آن وقت به آن حضرت خطاب مى رسد كه تمام آنها را به قتل برسانيد تا بعد از اين فتنه، فسادى در روى زمين واقع نشود. [7]

 

پي نوشت:

 


 

[1] سبا آيه 18
[2] الف ) ينابيع الموده ص 426 - ب ) بحار الانوار ج 51 ، ص 343
[3] غايه المرام ص 746
[4] سبا آيات 51 ـ 52 ـ 53 ـ 54
[5] ينابيع الموده ص 247
[6] تفسير جامع ج 5 ، ص 423
[7] روايت المرام ص 747