پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

وقتى آقا بيايد... !

همه‏ى شعرهاى ناگفته‏ى شاعران در مقدمش مى‏شكفند و پنجره‏هاى خاموش، در تجلى شال سبز او ستاره باران خواهند شد.... به تمام جاده‏ها حس رسيدن مى‏بخشد. به تمام انديشه‏ها پرواز مى‏دهد و به جوانه‏ها اذن قيام و به ابرها شوق گريستن مى‏بخشد. وقتى او بيايد، دنيا جاى بهترى براى زندگى مى‏شود. قفس‏ها باز مى‏شوند، بال‏هاى بسته از جرأت پرواز سرشار، آيينه‏ها زنگار مى‏شويند و چشم‏ها در عطر حضور تطهير مى‏شوند.... با طلوع خويش، از كوچه پس كوچه‏هاى افسرده‏ى دل‏هاى بى قرار منتظران خواهد گذشت و تمام فصل‏هاى پاييزى قلب‏هاى ماتم زده را بهار خواهد دميد.... نفحات نفسش، اثرات نگاهش، جذبات وجودش و فضاى پرجاذبه‏ى حضورش انفجارى است، درهزار توى وجودمان، انقلابى به سوى حيات طيبه.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 3
کاربر: 0
در این صفحه: 1


درآن سه آيه مى باشد آيات 113-115- 135

ا- (أو يحدث لهم ذ كرا.) [1]

يا براى آنان تذكرى ايجاد نمايد.

))ذ كر)) در اين آيه شريفه اشاره به ظهور حضرت قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) و خروج سفيانى است.[2]

2- (ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسي ولم نجد له عزما.)[3]

ما از آدم پيش از آن پيمان گرفته بوديم، عزم استوارى براى او نيافتيم.

امام باقر(عليه السلام ) درباره اين آيه كريمه فرمود:

پروردگار از تمام پيامبران عهد و پيمان گرفت و فرمود:

آيا پروردگار شما نيستم و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيامبر من نيست و على أميرالمؤمنين(عليه السلام )  نمى باشد؟ همه عرض كردند بلى همين طور است شما پروردگار و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيام رسان و على وصى و أميرالمؤمنين است.

نبوت براى ايشان مقرر و ثابت گرديد پس از آن از پيامبران اولى العزم عهد ديگرى گرفت، فرمود:

بدانيد من پروردگار شما هستم و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيامبر خاتم و رسول من است و على أميرالمؤمنين (عليه السلام ) و اوصياى بعد از او، واليان امر من و خزان علم من مى باشند، و به وسيله مهدى (عليه السلام ) يارى مى كنم دين خود را و از دشمنانم انتقام مي گيريم و دولت حق را ظاهر (آشكار) مى سازم و از روى رغبت و كراهت پرستش مي شوم. پيامبران عرض كردند:

پروردگارا ما اقرار و اعتراف داريم و گواهى مى دهيم و آدم انكار نكرد، ولى اقرار هم ننمود پيامبرانى كه عزم راسخ داشتند و به ميثاق خود وفادار بودند و به آن عهد اقرار داشتند، فقط پنج نفر بودند:

1- حضرت نوح (عليه السلام(

2- حضرت ابراهيم(عليه السلام(.

3- حضرت موسى (عليه السلام(

4- حضرت عيسى(عليه السلام(.

5- حضرت خاتم الانبياء محمد(صلي الله عليه و آله).

و اين قول خداوند متعال است (سپس اين آيه تلاوت فرمود:: ((ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسى و لم نجد له عزما)).[4]

3- (فاصبر على ما يقولون.)[5]

در برابر آن چه آنها مى گويند صبر كن.

ابوبصير نقل مى كند كه حضرت صادق (عليه السلام ) در تفسير اين آيه فرمود:

يعنى اى محمد با تكذيب آنان بساز (و صبر كن) كه من به دست مردى از نسل تو، حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه )، كه بر خون ستمگران مسلطش كنم، از آنها انتقام گيرم. [6]

 

پي نوشت:


[1]طه آيه 113
[2]الف) بحار الانوار ج 51 ص46 - ب) تفسير قمي ج 2 ص56 - ج) تفسير برهان ج 3 ص45
[3]  طه آيه 115
[4]  الف) تفسير الميزان ج14 ص 348 - ب) تفسير جامع ج 4 ص205 - ج) تفسير برهان ج 3 ص 45 - د) تفسير صافي ج 3 ص 324
[5]  طه آيه 130
[6]  اثبات الهدي ج 7 ص 128