پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

دعا براى تعجيل فرج

دعا براى تعجيل فرج، از چنان اهميتى برخوردار است كه امام صادق(عليه السلام) مى‏فرمايند: هر كس، بعد از نماز صبح و نماز ظهر، بگويد: «خداوندا! بر محمد (صلى الله عليه و آله وسلم) و خاندان او درود فرست و در فرج ايشان تعجيل كن!»، نميرد تا قائم را دريابد. دعا براى تعجيل فرج، دعاى هميشگى پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله وسلم) و ائمه ي اطهار( عليهم السلام) و ملائكه‏ى آسمان‏ها بوده و هست. به هر تقدير، كسانى كه خواستار ديدن عصاره‏ى خلقت‏اند، بهترين آفريده‏ى خدا را طالب حضورند، به دعا براى تعجيل فرج اش روى مى‏آورند؛چون، تأثير دعا در نزديك شدن فرج را باور كرده‏اند. در امت‏بنى اسراييل، دعا، سبب شد تا موسى (عليه السلام) صد و هفتاد سال زودتر از وقت تعيين شده، براى نجات بنى اسراييل مبعوث گردد. در حالى كه در اين امت، خود امام موعود (عليه السلام) هم اصرار بر ظهور دارند و در چيدن پايه‏هاى آن، مخفيانه، كوشا هستند

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 4
کاربر: 0
در این صفحه: 3


در آن دو آيه مى باشد آيات 37-75

ا- (فاختلف الاحزاب من بينهم)[1]

گروه ها از ميان پيروان او اختلاف كردند.

از اميرالمؤمنين (عليه السلام ) درباره اين آيه شريفه سؤال شد، حضرت فرمود: در سه وقت منتظر فرج باشيد، پرسيدند كدام اوقات؟ فرمود:

وقت اختلاف شاميان، و امدن پرچم هاى سياه از خراسان، و حدوث فزع و بيم در ماه رمضان، گفتند: فزع چيست؟ فرمود: مگر اين آيه را نشنيده ايد:

اگربخواهيم نشانه هايى از آسمان بر آنها بفرستيم كه گردن هايشان در برابرش را خاضع شود (سوره شعراء- آيه/ 4) اين نشانه اى است كه دختران را از پس پرده بيرون كشند و خواب ها را بيدار و بيدارها را بيمناك كند.[2]

2- (حتى اذا راوا ما يوعدون اما العذاب و اما الساعه فسيعلمون من هو شر مكانا و اضعف جندا.)[3]

تا زمانى كه وعده الهى را با چشم ببينند؟ يا عذاب اين دنيا يا عذاب اخرت، آن روز است كه خواهند دانست چه كسى مكانش بدتر و چه كسى لشكرش ناتوان تر است؟.

ابوبصير از امام صادق (عليه السلام ) نقل كرده، كه فرمود:

" اذا راوا ما يوعدون "، قيام قائم ماست و آن ساعتى است كه پيروان باطل خواهند ديد، و عذاب خدا را به دست تواناى قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) خواهند ديد كه در پيشگاه امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) چه جاى بدى دارند و چقدر ناتوانند.[4]

 

پي نوشت:


[1]  مريم آيه 37
[2]  اثبات الهدي ج7ص421
[3]  مريم آيه 75
[4]  غايه المرام ص74