پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

آخر الزمان

شكى نيست كه هر آغازى را انجام و هر شروعى را پايانى است، جز ذات بى پايان خداوندى كه هم آغاز است و هم انجام. زمان نيز مانند تمام مخلوقات الهى چنين خواهدبود. روزگارى بر دنيا سپرى شده كه ديباچه‏ى زندگى دنيايى به شمار مى‏آيد و زمانى نيز خواهد گذشت كه پايان اين كتاب خواهد بود. برگه‏هاى پايان كتاب زندگى انسان در زمين «آخرالزمان‏» خوانده مى‏شود. اين اصطلاح كه در اغلب اديان بزرگ به چشم مى‏خورد، در اديان ابراهيمى و به‏ويژه در دين اسلام، بسيار مورد توجه قرار گرفته است. اين اصطلاح، معمولا به روزگار پايانى دنيا و رويدادهايى كه ممكن است در اين بخش از زندگى دنيايى به وقوع بپيوندد، گفته مى‏شود و در روايات فراوان مورد اشاره قرار گرفته است. از جمله اتفاقات بسيار مهم اين دوران مى‏توان به قيام جهانى حضرت مهدى ( عليه السلام) اشاره كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 6
کاربر: 0
در این صفحه: 2


در آن دو آيه مي باشد

آيات 26 ـ 44

1 ـ (و الذين يصدقون بيوم الدين.)[1]

و آنها كه به روز جزا ايمان دارند.

امام باقر عليه السلام  فرمود :

مراد از يوم الدين در اين آيه روز ظهور و خروج حضرت قائم عجل الله تعالي فرجه  است.[2]

2 ـ (خاشعه ابصارهم ترهقهم ذله ذلك اليوم الذي كانوا يوعدون)[3]

در حالي كه چشم هاي آنها از شدت وحشت به زير افتاده , وپرده اي از ذلت و خواري آنها را پوشانده است (و به آنها گفته مي شود) اين همان روزي است كه ما به شما وعده داده ايم.

شرف الدين نجفي ذيل اين آيه شريفه از حضرت باقر عليه السلام  روايت كرده , كه حضرت فرمود :

روز موعود روز ظهور و خروج حضرت قائم «عجل الله تعالي فرجه » مي باشد.[4]

 

پي نوشت:


[1]  معارج آيه 26
[2]  غايه المرام ص 754 - بحار الانوار ج 51 ص62
[3]  معارج آيه 44
[4]  تفسير برهان ج 4 ص386