پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

وقتى بيايى...

جاده‏ها خود را آماده مى‏كنند، براى قدم‏هاى استوار تو و فرشى از زيارت «السلام عليك يااباصالح‏» را برخود مى‏گسترند. تو كه مى‏آيى، سنگ‏ها غزل مى‏خوانند و نگاهشان معنا مى‏گيرد. تو كه مى‏آيى، برآسمان تاريك دل‏ها مى‏تابى و به آن‏ها فانوس‏هايى از ستاره هديه مى‏دهى. تو سرشارى از غزل‏هاى سبز. تو كه مى‏آيى، طوفان با دريا آشتى مى‏كند و نور در رگ‏هاى زمين جارى مى‏شود. آرى، تو كه مى‏آيى، روشنى را به شب‏هاى تاريك هديه مى‏كنى و دل‏هاى شكسته را با مهربانى و لبخند پيوند مى‏زنى و پشت پنجره، نشستن و زيبا ديدن را براى چشم‏ها معنا مى‏كنى. تو كه بيايى، كوير معنا ندارد. همه جا سبز است، چون متن بهار! تو كه بيايى...

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 3
کاربر: 0
در این صفحه: 2
   

اديان سرخپوستي

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


از شناخت آيين هاي موجود در ميان سرخپوستان , زمان چنداني نمي گذرد. در هر حال انديشه موعود در ميان سرخپوستان با هجوم اروپائيان به قاره آمريكا رابطه اي تنگاتنگ دارد.
وجود تمدن ماياها و قبيله هاي قدرتمند در پيشينه تاريخي سرخپوستان , دستمايه هاي اين انديشه گرديده است .
براي نمونه مي توان به نهضت « تاكوي انكوي » كه سيزده سال پس از غلبه اسپانيا با هدف اخراج سفيدپوستان و در واكنش به برتري يافتن خداي مسيحي روي داد , اشاره كرد.
هر چند اين نهضت چندان دوام نياورد اما چراغ انتظار را دل مردمان سرخپوست روشن نگاه داشت .
همچنين در ادبيات اخير سرخپوستي به چهره موعودوار ديگري كه با نام انيكاري برمي خوريم .
وي كه به صورت پسر خورشيد و زني وحشي اسطوره پردازي و نمايانده مي شود , خاطره اي كمرنگ از پادشاهي باستاني است كه پس از ساليان دراز , زنده مي شود تا حقوق از دست رفته سرخپوستان را بازپس گيرد .