پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

مصلح کل

همه ي اديان و مذاهب، عقيده دارند كه يك منجى و يك دست مقتدر الهى در مقطعى از تاريخ خواهد آمد و در نجات بشر از ظلم و جور، معجزه گرى خواهد كرد. همه ي فرق اسلامى، معتقدند كه حضرت مهدى (عليه السلام) از نسل طيب و طاهر پيامبراعظم(صلي الله عليه و آله و سلم)، عالم را مملو از عدل و داد و براى اقامه دين خدا و حق الهى قيام خواهد كرد. غير مسلمان‏ها هم به نحوى، معتقد به يك آينده ي مطلوب و درخشانى براى بشريت هستند كه با همين مسأله ي مهدويت، تطبيق مى‏كند. اين عقيده كه همه ي مسلمان‏ها هم به آن معتقدند، مخصوص شيعه نيست. البته در خصوصيات و جزيياتش، بعضى فرق، حرف‏هاى ديگرى دارند؛اما اصل اين‏كه چنين دورانى پيش خواهد آمد و يك نفر از خاندان پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) چنين حركت عظيم الهى را انجام خواهد داد، بين مسلمان‏ها متواتر است، همه اين را قبول دارند.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 5
کاربر: 0
در این صفحه: 2
   صفحه اصلی > اخبار مرکز

آيت الله بحرالعلوم: سوء استفاده‌ فتنه‌جویانِ کج‌اندیش از آیات متشابه / رجوع به مکتب اهل بیت (علیهم السلام) برای دریافت معارف قرآن

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


استاد حوزه علمیه نجف اشرف گفتند: قرآن در سوه آل عمران به بیان یک درد مهم فرهنگی و معنوی می‌پردازد که آن درد، سوء استفاده‌ فتنه ‌جویانِ کج‌ اندیش و دروغ‌‌پردازان اهل تأویل از آیات متشابه است

در ادامه‌ی سلسله مباحث فقه الامامة در حوزه علمیه نجف اشرف، آیت الله سید محمود بحرالعلوم میردامادی (دام ظله) ضمن مطرح کردن آیه: «هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الألْبَابِ» آیه هفت سوره آل عمران، به بیان مطالبی پیرامون موضوع آیات محکمات و متشابهات پرداخته و اظهار کردند: قرآن در این آیه‌ شریفه به بیان یک درد مهم فرهنگی و معنوی می‌پردازد و آن درد سوء استفاده‌ فتنه ‌جویانِ کج‌ اندیش و دروغ‌‌پردازان اهل تأویل از آیات متشابه است.

ايشان ادامه دادند: وقتی قرآن مجید درد را بیان می‌کند، باید علاج و راه درمان آن را نیز بیان کند. می‌بینیم قرآن مجید راه حل می‌دهد که علاج و درمان این درد مهم، توجه به مکتب «الراسخون فی العلم» است.

معظم له با اشاره به اینکه وقتی در جامعه بشری، عالِم مورد توجه قرار گیرد و علم میزان و شاقل کارها باشد، دیگر فتنه‌جویان و افراد کج عقیده، چه می‌توانند بکنند، ابراز کردند: همه‌ بدبختی جامعه اسلامی از آن روزی است که به عالِم، بی‌توجّهی کردند و به جاهل بلی گفتند.

آیت‌الله بحرالعلوم افزودند: اهل دقت می‌دانند که بنا به سیاق قسمت اخیر آیه‌ شریفه‌ «و الراسخون فی العلم یقولون...» که مدح است و بنا بر روایات حضرات معصومین (علیهم السلام)، تأویل آیات را کسی جز خدای متعال و افرادِ ثابت در همه‌ دانش‌ها، یعنی ائمه معصومین (علیهم السلام) نمی‌داند.

ايشان با اشاره به بیان مرحوم علامه بلاغی در «الاء الرحمن» بیان کردند: دست مخالف در کار بوده تا بگویند، قرآن کتابی است که فقط خداوند آن را می‌شناسد و به آیاتش جز خداوند، کسی عالِم نیست. در نتیجه قرآن فقط کتاب تبرّک شود و در گوشه‌ای مهجور و غریب بماند.

معظم له ادامه دادند: این نقشه که قرآن مهجور بماند و فقط کتاب تبرک باشد در طرح ماسینیون جاسوس یهود، بسیار مشهود است. او کسی است که طرح تغییر لغت فصیح قرآنی را در کشورهای اسلامی داده است. قبل از این طرح، ما در کتب تفسیری مثل «درالمنثور»، جلد دو، به روایاتی برمی‌خوریم که گفته‌اند تأویل قرآن فقط نزد خداوند متعال است، پس تفقّه در قرآن بی‌فائده است.

ايشان تاکید کردند: ما عرض می‌کنیم معلوم است این روایات که سنداً ضعیف است، می‌خواهند قرآن در خانه‌ها غریب بماند و کسی در آیاتش تدبر و اندیشه نکند در حالی‌ که قرآن کتابی است که برای بشر نازل شده و همه باید با توجه به میزانِ قرآن یعنی ائمه معصومین (علیهم السلام)، در فهم قرآن بکوشند. قرآن با وجود مفسر و مبین معصوم، و با تفسیر و تأویل او، نور، هدایت و تبیان کل شیء است.

معظم له گفتند: برای مثال شما دستور نماز را در قرآن دارید ولی مسائل فرعیه‌ نماز و شرایط صحّت این فریضه‌ الهیّه را از کجا اخذ می‌کنید؟ یا مثلاً آیات قصص را از کجا به واقعش می‌رسید و مهم‌تر از آن، آیات عقائد مثل توحید و معاد را از چه مأخذی درس می‌گیرید؟ اگر روایات نباشد فهم قرآن به‌ویژه متشابهات آن غیرممکن است و ما در بسیاری از آیات متحیّر می‌مانیم.

ايشان، تدبر در قرآن را واجب و لازم دانسته و اظهار کردند: در آیه «بیوت أذن الله أن ترفع و یذکر فیها اسمه» یعنی در مدرسه عترت(ع) چرا قرآن برای مؤمنین شفا است؟ چون مؤمنین قرآن را نزد مربی آسمانی، معنا و تفسیر می‌کنند. تفسیر قرآن بدون مربی آسمانی، خسران و زیان‌کاری است «و لا یزید الظالمین اِلّا خسارا».

معظم له افزودند: مگر قرآن کتاب آسمانی نیست؟ خوب چرا به مفسر آسمانی نیاز نداشته باشد؟ مگر قرآن کتاب طب الهی نیست؟ بنابراین چرا به تشریح و تبیین طبیب آسمانی محتاج نباشد؟ پس روایاتی که می‌فرماید: حضرات ائمه (علیهم السلام) راسخون در علم هستند، می‌خواهد به مردم بفرماید، آن حضرات عالم به تأویل‌ هستند و برای رسیدن به معارفی که در قرآن است باید به مدرسه ایشان رجوع کنید.

ايشان با تاکید بر اینکه قرآن را می‌توانیم بفهمیم ولی این کار بدون استاد آسمانی غیرممکن است، بیان کردند: تمام جنگ‌های عقیدتی و نزاع‌ها در طول تاریخ برای همین بوده که مخالف می‌گفته، ما خودمان قرآن را می‌فهمیم «حسبنا کتاب الله» ولی قرآن می‌فرماید «کونوا مع الصادقین»؛ یعنی در تمام کارها از جمله این کار حیاتی، یعنی تفسیر و تشریح قرآن با صادقین باشید.

ايشان با اشاره به اینکه «حسبنا کتاب الله» برخلاف آیه‌ شریفه «کونوا مع الصادقین» است، اظهار کردند: همچنین این سخن برخلاف آیاتی است که حضرات ائمه (علیهم السلام) را میزان می‌داند. شما بگوئید آیا بنای فکری بشر نباید میزان داشته باشد؟ تفسیر قرآن بدون مبیّن معصوم، یعنی ساختن یک ساختمان بزرگ بدون مهندس.

آیت‌الله بحرالعلوم در پایان خاطرنشان کردند: قرآن می‌فرماید، تبیین این کتاب آسمانی اول کار رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) و بعد اوصیاء آن حضرت یعنی ائمه معصومین(ع) است.