پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

سهم انتظار

انتظار، سهم چشمانى است كه رو به آفتاب زيسته‏اند؛ سهم دستانى است كه شبگاهان، در وسعت نيايش، به جانب آسمان ريشه دوانيده‏اند، سهم دل هايى كه چون كبوتران خونين بال، در بى نهايتى سرخ جاودانه تپيده‏اند؛ منتظران، مجنون زادگان ليلاى وجودند؛ عاشقانى دل سوخته كه لب به زمزمه‏ تر كرده‏اند؛ آنان، با تمام وجود، روى خود را به آسمان دوخته، دستان را به دعا بلند کرده و ظهور هادى امت را به انتظار مى‏نشينند و در دل، شور و شوق و اميد پرورانده‏اند و پاى افزارى از صبر و شكيب ستانده‏اند تاخستگى راه، مجال‏شان ندهدكه0به «ماندن‏» بينديشند كه بايد «رفت‏» تا به «راه‏» پيوست؛ چرا كه «رفتن‏»، به راه مى‏پيوندد و «ماندن‏»، به ركود. آرى، حركت، ره آورد طبيعى انتظار است. آنان كه يافته‏اند حركت و تلاش به هدايت مى‏انجامد، و چه شيرين، جرعه جرعه از هدايت‏هاى مستمر حق بهره‏مند مى‏شوند.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 2
کاربر: 0
در این صفحه: 2
   صفحه اصلی > مطالب جدید

از کوچه تا گودال - بخش اول

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home




" بسم الله الرحمن الرحیم "

فرمانبرداری حضرت زهرا و امام حسین علیهما السلام در ابتدای آفرینش

از جناب سلمان نقل شده که گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله به من فرمود: ای سلمان، خداوند مرا از نور برگزیده خود آفرید و مرا فراخواند و من هم فرمانبرداری کردم. از نور من علی را آفرید و او را فراخواند و او هم اطاعت کرد. از نور علی، فاطمه را آفرید و او را فراخواند و فاطمه هم از دستور او اطاعت کرد. از من و علی و فاطمه، حسن را آفرید و او را فراخواند و او هم اطاعت نمود و از من و علی و فاطمه، حسین را آفرید و او را فراخواند و حسین هم فرمانبرداری کرد.

پس ما را به پنج اسم از اسامی خود نامید: خدا محمود است و من محمد، خدا علی است و این علی، خدا فاطر است و این فاطمه، خدا ذوالاحسان است و این حسن، و خدا محسن است و این حسین. سپس از ما و نور حسین نه امام آفرید و آنان را فراخواند و آنها هم از امر الهی فرمانبرداری کردند.

همه اینها قبل از آن بود که آسمانی برپا شود و زمینی گسترده گردد و فرشته و بشری به وجود آمده باشد. ولی ما نوری مشغول تسبیح الهی و گوش به فرمان و مطیع او بودیم.

سلمان می گوید: عرض کردم: یا رسول الله، پدر و مادرم فدایت! پس کسی که آنها را بشناسد چه پاداشی خواهد داشت؟ فرمود:

هرکس آنها را آنگونه که باید بشناسد و به آنها اقتدا نماید و نسبت به دوست و ولی آنها موالات داشته باشد و با دشمنشان دشمنی کند، به خدا سوگند چنین شخصی از ماست. هرجا ما برویم او هم می آید و هر جا ما مسکن گزینیم او هم مأوی خواهد گرفت.

عرض  کردم: یا رسول الله، آیا می توان به ایشان ایمان داشت بدون دانستن نام و نسب ایشان؟ فرمود: خیر، عرض کردم: یا رسول الله ،پس از کجا آنها را بشناسم در حالی که تا حسین را بیشتر نشناخته ام؟

فرمود: سپس سیدالعابدین علی پسر حسین است. بعد فرزندش محمد شکافنده علم اولین و آخرین از پیامبران و رسولان. بعد فرزندش جعفر بن محمد زبان راستگوی الهی. بعد فرزندش موسی بن جعفر که در راه خدا خشمش را فرو می نشاند. بعد فرزندش علی بن موسی که به فرمان الهی راضی است. بعد فرزندش محمد بن علی برگزیده برای امر حق. بعد فرزندش علی بن مخمد هادی و هدایتگر به سوی خداوند. بعد فرزندش حسن بن علی لب فروبسته و امین راز الهی. بعد فرزندش محمد بن حسن مهدی که به امر الهی قیام خواهد کرد.

بعد پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: ای سلمان، تو او را درک خواهی کرد؛(بلکه) هرکس مثل تو باشد و با این معرفت تبعیت کند.

سلمان می گوید: من خدا را سپاس گفته عرض کردم: یعنی من تا زمان او زنده خواهم بود؟ حضرت این آیه را تلاوت فرمود:

«فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَیْکُمْ عِباداً لَنا أُولی‏ بَأْسٍ شَدیدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّیارِ وَ کانَ وَعْداً مَفْعُولاً .ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیْهِمْ وَ أَمْدَدْناکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنینَ وَ جَعَلْناکُمْ أَکْثَرَ نَفیراً»[1]

« وقتی از دو وعده شما وعده اول فرارسد بندگانمان را که قدرت زیادی دارند در مقابلتان خواهیم فرستاد. پس خانه به خانه جسا و جو خواهند کرد و این وعده ای انجام شده است. سپس دوباره شما را در برابر آنها برخواهیم گرداند و با انوال و فرزندان شما را یاری خواهیم ساخت».

سلمان می گوید: گریه ام شدید و اشتیاقم زیاد شده. عرض کردم: یا رسول الله، آیا شما هم هستید؟ فرمود:

آری به خدایی که مرا به حق فرستاد من هستم. علی و فاطمه و حسن و حسین و آن نه امام هم هستند و هر کسی که جزو ما و با ماست و در راه ما ستم کشیده می آید.

آری به خدا شیطان و لشکرش و هر مؤمن واقعی و هر کافر محض هم حتما حاضر خواهند شد تا قصاص اجرا شود و خونخواهی گردد و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی کند.

این است تأویل این آیه: «وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ.وَ نُمَکِّنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِیَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یَحْذَرُونَ»[2]

« اراده می کنیم بر کسانی مه در زمین ضعیف شمرده شدند منت گذاریم و آنان را امام و وارث قرار دهیم و به آنان در زمین قدرت و توانایی بخشیم و به فرعون و هامان و لشکرشان از طریق این امامان آنچه را که می ترسند نشان دهیم.»

سلمان می گوید: از خدمت حضرت بلند شدم در حالی که باکی نداشتم چه من به ملاقات مرگ بروم یا آن به ملاقاتم بیاید.



پی نوشت ها :

[1] اسراء ـ آیه 5

[2] قصص ـ آیه 5