پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

ابدال چه کساني هستند؟

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏»، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند. در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عليه السلام) هنگام ظهور گفته مى‏شود که ايشان را يارى مى‏نمايند. درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند. دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عليه السلام) بيعت‏خواهند كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 1
کاربر: 0
در این صفحه: 1
   صفحه اصلی > مطالب جدید

مدعیان نیابت از حضرت مهدی (عج) در غیبت صغرا

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home





"بسم الله الرحمن الرحیم"

ادعای نیابت از حضرت مهدی یک مسئله انحرافی و درون شیعی بوده که از زمان آغازین غیبت صغرا توسط برخی یاران امامان دهم و یازدهم با هدف مبارزه با مهدویت و فریب دادن افراد به وجود آمده بود که مناسب است به شواهد آن اشاره شود:

شخصیت شناسی مدعیان نیابت

1ـ  ابو محمد حسن شریعی:  ایشان از اصحاب امام علی النقی و امام حسن عسکری علیهم السلام از اولین مدعیان نیابت ذکر شده است: و هو أول من ادعى مقاما لم يجعل اللّه فيه من قبل صاحب الزمان صلوات اللّه عليه، و كذب على اللّه و على حججه عليهم و نسب إليهم ما لا يليق بهم و هم منه براء[1] حسن شریعی اولین کسی بود که ادعای نیابت از جانب امام زمان را برای خود مطرح نمود که این نسبت ناروایی بود به خدا وحجت های خداوند.

2 ـ محمد بن نصیر نمیری: او نیز از یاران امام حسن عسکری بود درباره او نقل است: ادعى النيابة لصاحب الزمان عليه السّلام، ففضحه اللّه تعالى بما ظهر منه من الإلحاد و الغلو و القول بالتناسخ، و كان أيضا يدّعي أنه رسول نبيّ أرسله علي بن محمّد عليه السّلام و يقول فيه بالربوبية و يقول بالإباحة للمحارم[2]، اوادعای نیابت نمود اما خداوند اورا رسوا  نمود چون عقائد را اظهار نمود که نشان دهنده الحاد و کفر او بود و محارم را حلال اعلان نمود.

3 ـ  احمد بن هلال کرخی : او در ابتدا از یاران امام عسکری بود بعد از آن حضرت تغییر عقیده داده او که معاصر نیابت  محمد بن عثمان بود  نیابت ایشان را منکر شد و برای خود ادعای نیابت نمود[3].   

4ـ أبو طاهر محمد بن علي بن بلال : او پس از شهادت امام عسکری با محمد بن عثمان در گیری نموده و اموالی که از امام نزد او بود به نائب حقیقی که محمد بن عثمان بود تحویل نداد ه و مورد نفرین امام زمان واقع شدند[4].

5 ـ  حسین بن منصور حلاج : او معاصر ابو سهل بن اسماعیل بن علی نوبختی بود وادعا نمود که من وکیل ونائب امام زمان می باشم اما با موضع گیری علمای شیعه  تکذیب شده و برای مردم نیرنگ هایش آشکار گردید[5].

6 ـ محمد بن علي معروف به شلمغاني: در شرح حال او آمده است او ابتدا از بزرگان شیعه ومعاصرحسین بن روح بود[6] و ادعای نیابت نموده وحسین بن روح او را مورد لعن قرار داده ومردم را بر علیه او دعوت می نمود[7].

خطر آفرینی مدعیان نیابت

مدت غیبت صغرا  69سال ادامه یافت و در این مدت چهار نفر 1 ـ عثمان بن سعید 2 ـ محمد بن عثمان بن سعید 3 ـ حسین بن روح نوبختی 4 ـ علی بن محمد سمری مورد تأیید امام زمان و نائب خاص آن حضرت بودند[8]

و در این زمینه مهم ترین خطر مدعیان نیابت ایجاد شبهه در مصداق نیابت و مخالفت با نائبان خاص بود چنانچه در این زمینه در منابع آمده است : و هم (مدعیان نیابت) أتباع محمد بن نصير النميري كلهم شيعة اثنا عشرية معتقدون بإمامة الحجة بن الحسن العسكري ع و انما ينكرون نيابة النواب الأربعة و يكذبونهم و يقولون إن باب الإمام العسكري كان السيد أبا شعيب محمد بن نصير البصري النميري و بعده أبا محمد عبد الله بن محمد الحنان الجنبلاني[9]. بنا براین گزارش این افراد از نظر اعتقادی  معتقد به دوازده امام بوده است اما اشتباه آنها در تعیین مصداق نائب امام بوده است[10].



پی نوشت ها:

[1] (اثبات الهداة، ج‏5، ص: 393 )

[2] (أعيان‏الشيعة، ج‏2، ص، 48)

[3] (بحارالأنوار ج 51، ص 368)

[4] (رجال‏ العلامة الحلي ، ص 274)

[5] (بحارالأنوار، ج 51 ،ص 370)

[6] (الغيبة للطوسي، ص 411)

[7] (أعيان ‏الشيعة، ج‏2، ص 49)

[8] (الاحتجاج، ج‏2، ص 604 ؛ الغيبة، شيخ طوسى  242؛ فرهنگ شيعه، ص 353)

[9] (الذريعة إلى‏ تصانيف‏ الشيعة، ج‏3، ص 268)

[10] (بحارالأنوار ،ج 51 ،ص 368)