پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

صفات ياران امام زمان (عليه السلام)

براى تحقق ظهور امام زمان (عليه السلام) وجود انسان‏هاى صالح، انگيزه‏هاى قوى، ايمان‏هاى راسخ، گام‏هاى استوار و دل‏هاى روشن نيز لازم و ضرورى است. امام زمان (عليه السلام(، كسانى را لازم دارد كه در مقابل پديده‏هاى تلخ و دشوار، مردد و متزلزل نشوند و عقب ننشينند تا بتواند با اين ها وارد كار عظيمى بشود كه قرار است دنيا را متحول كند. ايشان بايد در مقابل همه ي مشكلات بايستند، يك سيستم قوى لازم است كه افراد آن غير متزلزل باشند. بصيرت نافذ و راسخ داشته باشند كه هيچ مشكلى آنان را مردد نكند. امام زمان(عليه السلام) افرادى را لازم دارد آگاه، بصير، خبير، متوكل به خداى متعال، توجه كننده به جزييات و آن‏گاه فداكار، كاردان در اداره ي جامعه و رزم جو با دشمن. تقوا، تواضع، فروتنى و گذشت در برابر ضعفا و مقاومت در برابر زورمندان و ستمگران از صفات ديگر سربازان امام عصر (عليه السلام) مى‏باشد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 2
کاربر: 0
در این صفحه: 1
   صفحه اصلی > اخبار مرکز

استاد حوزه علمیه نجف اشرف عنوان کردند: حضرت فاطمه زهرا(س) ثمره درخت رسالت و امامت هستند

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


استاد حوزه علمیه نجف اشرف عنوان کردند: حضرت فاطمه زهرا(س) ثمره درخت رسالت و امامت هستند


استاد حوزه علمیه نجف اشرف با تاکید بر اینکه حضرت فاطمه زهرا (س) ثمره شجره ولایت و رسالت هستند، گفتند: جشن میلاد آن حضرت بازگشت به رسالت و ولایت دارد و تعظیم مقام نبوت و ولایت است و شیعه و سنی باید نسبت به ایشان سر تعظیم فرود آورند.

به گزارش خبرگزاری فارس؛ امروز روز میلاد برترین زنان عالم است، اویی که پدر او را «ام ابیها» لقب نهاد و برای همسرش تا پای جان ایستادگی کرد و به عالمیان درس ولایتمداری داد.

توصیف زهرای اطهر(س) هرچند در کلام نمی‌گنجد ولی بر خود وظیفه می‌دانیم جرعه‌ای اندک از دریای معارف ناب فاطمی بهره‌ بگیریم و در حد وسع، بزرگ بانوی عالم را در گفت‌وگو با آیت الله سید محمود بحرالعلوم میردامادی، استاد حوزه علمیه نجف اشرف و بنیانگذار مرکز جهانی حضرت ولی عصر(عج) بشناسیم.

فارس: چرا در آیات متعددی از قرآن کریم بر تعظیم شعائر الهی تاکید شده است؟

بسم الله الرحمن الرحیم، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ صَلِّ عَلَى الْبَتُولِ الطَّاهِرَةِ الصِّدِّيقَةِ الْمَعْصُومَةِ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الرَّضِيَّةِ الْمَرْضِيَّةِ الزَّكِيَّةِ الرَّشِيدَةِ الْمَظْلُومَةِ الْمَقْهُورَةِ الْمَغْصُوبَةِ حَقُّهَا الْمَمْنُوعَةِ إِرْثُهَا الْمَكْسُورَةِ ضِلْعُهَا الْمَظْلُومِ بَعْلُهَا الْمَقْتُولِ وَلَدُهَا فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِكَ وَ بَضْعَةِ لَحْمِهِ

در آیه 35 سوره مبارکه نور که به آیه نور نیز مشهور است خداوند می‌فرماید، «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ...». این آیه درباره ائمه نور (ع) نازل شده است و منظور آن اهل بیت(ع) و حضرت زهرا(س) است. خداوند در آیه بعد می‌فرماید «فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ ...»، بیوتی که خداوند بر آن اذن داده تا تعظیم شوند، خدای متعال در این آیه تعظیم مقام صاحبان ولایت را بر ما امر می‌کند. البته این بیوت به منازل انبیاء نیز اطلاق می‌شود و این آیه مستندی بر تعظیم شعائر است.

فارس: در مستندات اهل سنت نیز بر موضوع تعظیم شعائر تاکید شده است؟

اهل سنت روایتی را از ابوبکر نقل کرده‌اند که وی از رسول‌الله (ص) سئوال می‌کند، آیا خانه حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) نیز از خانه‌هایی است که باید تعظیم شود؟ پیامبر اکرم (ص) در جواب پاسخ می‌دهند از برترین‌ آنها است. یعنی منزل حضرت امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) از خانه‌های انبیای الهی نیز برتر است. بنابراین هرگونه کاری که تعظیم باشد، جشن و چراغانی، برگزاری مجالس سرور بدون معصیت، شعرخوانی، مدیحه‌سرایی و برگزاری مسابقات درباره فضائل حضرات اهل‌بیت(ع) و هر کار دیگری که تعظیم اهل بیت(ع) باشد مانند پرچم زدن در خیابان، برپایی مجالس، شیرینی دادن و بیان فضل امیرالمومنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) و فرزندان ایشان عمل به آیه فوق است.

به عنوان مثال در شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) با وجود اینکه با ایام نوروز مقارن شده بود و تصور می‌رفت مردم به دلیل مسافرت و دید و بازدید کمتر در مجالس فاطمیه حاضر شوند، دیدیم که مجالس بسیار با شکوه‌، با معنویت و عظمت در نقاط مختلف کشور برگزار شد که این خود برای مملکت و همه شیعیان جهان افتخار است. بر پایی مجالس عزاداری در شهادت و مجالس سرور در ولادت حضرت زهرا(س) و سایر ائمه اطهار (ع) یک نوع تعظیم است و این آیه شریفه درباره هر دوی این مجالس صحبت می‌کند.

فارس: اگر بخواهیم در خصوص تعظیم شعائر اقدام و حرکتی انجام دهیم، بیشترین توان و فرصت را برای مجالس شهادت قرار دهیم یا برای ولادت ائمه اطهار(ع)؟

نظر بنده این است که شهادت‌ها را بیشتر باید تعظیم کنیم، چرا که میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) منکر ندارد و شیعه و سنی و حتی غیر مسلمانان همه بر ولادت آن حضرت تاکید دارند. پس مسئله میلاد موضوع اختلافی نیست، یا در موضوع امام حسین(ع) همه اتفاق نظر دارند که امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) فرزندی به نام امام حسین(ع) دارند که در سوم شعبان متولد شده است.

اما به موضوع شهادت که می‌رسیم برخی افراد حرفایی می‌زنند که بوی انکار می‌دهد. به عنوان مثال می‌گویند «شهادتی نبوده است و یا احراق بیتی (آتش زدن درب خانه) وجود نداشته» و یا در مورد عاشوراء می‌گویند «شیعه این موضوع را داغ کرده و یا جعل کرده و ماجرا به این صورت نبوده است.»

پس ما برای تعظیم مقام حضرت فاطمه زهرا(س) یا مقام سید الشهدا(ع) اگر بنا شد خدمتی انجام دهیم ابتدا باید در شهادت حضرات کاری انجام دهیم چون شهادت‌ها منکر دارد. مجالس شهادت عاطفی‌تر است تا مجالس ولادت. چون شهادت یک قیام است و مردم دلشان به دنبال کسی است که مدافع حق است و در این راه به شهادت رسیده است. مجالسی که برای شهادت‌ها برگزار می‌شود، بیشترین سهم عاطفه و احساسات را در بردارد. تنور مجالس شهادت گرم‌تر است وقتی تنور گرم است می‌توانیم چانه موعظه، اخلاق، نصیحت، توجه به نماز، مسائل و احکام دین را بر تنور بچسبانیم. در این دهه‌های عزاداری است که ما می‌توانیم اخلاق و اعتقادات مردم را درست کنیم.

فارس: در خصوص امام زمان(ع) که در میان مردم حضور دارند، مجالس تعظیم ایشان چگونه و در چه زمانی باید برگزار شود؟

در میلاد‌ها آن میلادی که از همه مهمتر است و به ویژه در این زمان ارزش و کاربرد اعتقادی دارد، میلاد با سعادت حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا فداه است. چرا که ایشان شهید نشده‌اند، متولد شده‌اند و موجود هستند و ما باید برای تعظیم مقام ایشان، میلاد با برکتشان را جشن بگیریم که این کار خشنودی رسول مکرم اسلام(ص)، امیرالمؤمنین علی مرتضی(ع)، حضرت فاطمه زهرا(س) و خشنودی تمام حضرات ائمه(ع) و خدای متعال را به همراه دارد. به همین دلیل در ولادت ایشان دهه مهدویت را جشن می‌گیریم. یک دهه مجالس پربار، باشکوه، برگزاری دوره‌های آموزشی و مباحث معرفتی، پاسخ به شبهات و سئوالات، منبر، جلسات شعرخوانی و مدیحه‌سرایی که همه این برنامه‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

فارس: در مورد برگزاری جشن حضرت فاطمه زهرا(س) چه توصیه‌هایی دارید؟

حضرت فاطمه زهرا(س) مورد نظر خدای متعال هستند و تعظیم ایشان دستور قرآن است. اگر کسی گفت «چرا برای ایشان جشن می‌گیرید باید آیه شریفة «فی‌بیوت...» را برای وی قرائت کنید و در تفسیر این آیه از تفاسیر اهل سنت، ماجرای سئوال ابوبکر از پیامبر اکرم(ص) درباره خانه امیرالمومنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) را بیان کنید.

این جشن فقط مختص شیعیان نیست و همه مسلمانان باید آن را برپا کنند، اهل سنت نیز باید نسبت به حضرت فاطمه زهرا(س) تعظیم داشته باشند. مگر سنی می‌تواند از حضرت فاطمه زهرا(س) دور بوده و مخالف ایشان باشد. سنی اگر واقعاً به سنت پیامبر اکرم(ص) عمل می‌کند باید نسبت به حضرات اهل‌بیت (ع) نیز تواضع داشته باشد و در برابر مقام ایشان تعظیم کند.

بنده در برخی کشورها شاهد بوده‌ام که در مجالس اهل‌بیت(ع) اهل سنت از میهمانان پذیرایی می‌کردند، سنی‌هایی که وهابی نبوده و با اهل بیت علیهم السلام خصومت نداشته باشند و متوجه باشند که مودت اهل بیت(ع) مزد رسالت پیامبر اکرم(ص) است، باید مجلس داشته باشند و بعضا دارند و به ما نزدیک هستند و اینها می‌توانند با ما صحبت کنند و ما نیز با آنها صحبت می‌کنیم. اما ما با وهابیت، سلفی‌ها و داعشی‌ها نمی‌توانیم صحبت کنیم، چرا که در قلوب اینها مرض است و متاسفانه گوش شنوا ندارند.

بنابراین تعظیم مقام حضرت فاطمه زهرا(س) وظیفه همه مسلمانان است و همه باید جشن میلاد آن حضرت را با شکوه برگزار کرده و علاقه قلبی خودشان را به دختر رسول‌الله (ص) نشان دهند. البته وهابی‌ها از این موضوع ناراحت هستند و اهل سنت نیز این موضوع را می‌دانند که وهابی‌ها، سلفی‌ها و داعشی‌ها یک گروه سیاسی باطناً یهودی هستند، که برای ضربه زدن به اسلام با نام اسلام فعالیت می‌کنند.

فارس: روایت «لَوْلاکَ لَما خَلَقْتُ الْأَفْلاکَ، وَ لَوْلا عَلِىٌّ لَما خَلَقْتُکَ، وَ لَوْلا فاطِمَةُ لَما خَلَقْتُکُما» را چگونه تفسیر می‌کنید؟

تفسیر این روایت برای اهل معرفت چه شیعه و چه سنی مهم است. حضرت فاطمه زهرا(س) ثمره درخت ولایت و رسالت هستند و جشن میلاد آن حضرت بازگشت به رسالت و ولایت دارد. یعنی تعظیم مقام نبوت و ولایت است و شیعه و سنی باید نسبت به ایشان سر تعظیم فرود آورند و نسبت به بیت ایشان، خانه ظاهری ایشان و خانه فرهنگی و معنوی ایشان که خود حصن است تعظیم داشته باشند.

در حدیث قدسی آمده است که ولایت حضرت علی ابیطالب(ع) حصن است و هر کس وارد در این حصن شوند از عذاب الهی در امان است.

منظور از خانه حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) خانه فرهنگی و دانشگاه عقیدتی آنها است و مکتب ایشان دژی مستحکم و استوار برای کسانی که موحد و مومن به ولایت باشند است که آنان را در امان قرار می‌دهد. کسی که داخل در ولایت شود از اشتباه و کجی ایمن است. ولایت شاقول و میزان است و اگر ما در بنای فکرمان از میزان ولایت استفاده کنیم از کجی دور می‌شویم و سنی و شیعه همه به شاقول ولایت محتاج هستیم و همه باید متوجه باشیم که حرکت فکری و اعتقاداتمان باید با میزان ولایت اهل البیت (ع) تراز شود تا در این دژ و حصن وارد شویم و از کجی و اشتباه مصون بمانیم و مراد از تعظیم خانه حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) نیز همین است.