پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

نقش اعتقاد به مهدويت

اعتقاد به مهدويت، به وجود مقدس مهدى موعود – ارواحنا له الفداه - اميد را در دل ها زنده مى‏كند. هيچ وقت انسانى كه معتقد به اين اصل است، نا اميد نمى‏شود؛ چرا؟ چون مى‏داند يك پايان روشن حتمى، وجود دارد. اميد موجب مى‏شود، انسان تلاش و حركت كند؛ پيش ببرد؛ مبارزه كند و زنده بماند. فرض كنيد ملتى در زير سلطه ي ظالمانه ي قدرت مسلطى، قرار دارد و هيچ اميدى هم ندارد. اين ملت مجبور است، تسليم بشود. اگر تسليم نشد، كارهاى كور و بى جهتى انجام مى‏دهد؛ اما اگر اين ملت و جماعت، اميدى در دلشان باشد و بدانند كه عاقبت‏خوبى حتما وجود دارد، اينها چه مى‏كنند؟ طبيعى است كه مبارزه خواهند كرد و مبارزه را نظم خواهند داد و اگر مانعى در راه مبارزه وجود داشته باشد، او را برطرف خواهند كرد. اين عقيده است كه شيعه راتا امروز، از آن همه پيچ وخم‏هاى عجيب وغريبى كه در سرراهش قرار داده بودند، عبورجداده است.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 4
کاربر: 0
در این صفحه: 3
   صفحه اصلی > مطالب جدید

سلام ای مشرق نورانی عشق(ویژه ولادت امام رضا علیه‌السلام)

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


به دل‌های صاف و بی‌ریای مردم که نگاه می‌کنم شوق و ارادتی خاص به حرم و بارگاه ملکوتی تو دارند. تو که مشرق نورانی عشقی، تو که تنها یادگار شجره طیبه امامت در این سرزمین پهناوری.


هر صبح و شام که می‌شود میلیون‌ها دل عاشق و شیدایی به سوی حرم و بارگاه تو می‌ایستند و به نشانه ادب دست به سینه می‌گذارند و به تو سلام می‌دهند. خیل عظیم دلدادگان هر روز در امتداد جاده‌ای که به سوی حرم تو روان است دل می‌سپارند تا در شوق خراسان و مشهد پروانه‌وار به طواف آستان قدس تو قدم بگذارند. شوق زیارت و سعی مشتاقان در حرم تو زیباتر از همه جلوه‌های عالم هستی است. تو تنها محرم راز و مونس مردمی هستی که حاجات و نیاز خود را از تو طلب کرده و سفره دل را در حرم تو پهن می‌کنند. هم آنان که به حرم تو حاجت می‌آورند دریای احسان و کرامت تو را بی‌کران می‌بینند. همه به حرم تو می‌آیند که بوی سیب دارد و هر لحظه صدای ملائک در آن طنین‌انداز می‌شود.


آقا، حرم تو قبله هشتم من است. نذر همه هستی و زندگی من لحظه‌ای بودن در ضریح توست و حضور در خراسانی که ریشه در مدینه و نجف و کربلا و کاظمین و سامرا دارد. در واژه‌واژه‌های تمام وجود من نام مقدس تو چراغانی می‌کند.


در امتداد جاده‌ای که از دل‌های ما به سمت و سوی حرم منتهی می‌شود، مرا به یاد شکفتن می‌اندازد. با نام تو که هشتمین قبله‌ای، با نام تو که همه معنای آفتابی در عمق امید غرق می‌شوم. آقای من! ای رهایی‌بخش قلبم از سکون از پل قلبم فقط تو را در یاد سپرده‌ام. آقا «السلام علیک» می‌گویم، تا رواق چشمانم با قطرات اشک همه وجودم، آیینه‌کاری شود. من به عشق زیارت تو می‌آیم تا از لابه‌لای ضریح اشک، سیمای تو را ببینیم که در هاله‌ای از عصمت، پاکی و جلوه الهی قرار دارد.تو رئوف و مهربانی و بی‌دلیل نیست وقتی دستی به تمنا به پنجره فولاد می‌رسد، قفل‌های بسته را می‌گشاید.