پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

وقتى بيايى...

جاده‏ها خود را آماده مى‏كنند، براى قدم‏هاى استوار تو و فرشى از زيارت «السلام عليك يااباصالح‏» را برخود مى‏گسترند. تو كه مى‏آيى، سنگ‏ها غزل مى‏خوانند و نگاهشان معنا مى‏گيرد. تو كه مى‏آيى، برآسمان تاريك دل‏ها مى‏تابى و به آن‏ها فانوس‏هايى از ستاره هديه مى‏دهى. تو سرشارى از غزل‏هاى سبز. تو كه مى‏آيى، طوفان با دريا آشتى مى‏كند و نور در رگ‏هاى زمين جارى مى‏شود. آرى، تو كه مى‏آيى، روشنى را به شب‏هاى تاريك هديه مى‏كنى و دل‏هاى شكسته را با مهربانى و لبخند پيوند مى‏زنى و پشت پنجره، نشستن و زيبا ديدن را براى چشم‏ها معنا مى‏كنى. تو كه بيايى، كوير معنا ندارد. همه جا سبز است، چون متن بهار! تو كه بيايى...

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 5
کاربر: 0
در این صفحه: 3
   صفحه اصلی > مطالب جدید

سلام ای مشرق نورانی عشق(ویژه ولادت امام رضا علیه‌السلام)

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home


به دل‌های صاف و بی‌ریای مردم که نگاه می‌کنم شوق و ارادتی خاص به حرم و بارگاه ملکوتی تو دارند. تو که مشرق نورانی عشقی، تو که تنها یادگار شجره طیبه امامت در این سرزمین پهناوری.


هر صبح و شام که می‌شود میلیون‌ها دل عاشق و شیدایی به سوی حرم و بارگاه تو می‌ایستند و به نشانه ادب دست به سینه می‌گذارند و به تو سلام می‌دهند. خیل عظیم دلدادگان هر روز در امتداد جاده‌ای که به سوی حرم تو روان است دل می‌سپارند تا در شوق خراسان و مشهد پروانه‌وار به طواف آستان قدس تو قدم بگذارند. شوق زیارت و سعی مشتاقان در حرم تو زیباتر از همه جلوه‌های عالم هستی است. تو تنها محرم راز و مونس مردمی هستی که حاجات و نیاز خود را از تو طلب کرده و سفره دل را در حرم تو پهن می‌کنند. هم آنان که به حرم تو حاجت می‌آورند دریای احسان و کرامت تو را بی‌کران می‌بینند. همه به حرم تو می‌آیند که بوی سیب دارد و هر لحظه صدای ملائک در آن طنین‌انداز می‌شود.


آقا، حرم تو قبله هشتم من است. نذر همه هستی و زندگی من لحظه‌ای بودن در ضریح توست و حضور در خراسانی که ریشه در مدینه و نجف و کربلا و کاظمین و سامرا دارد. در واژه‌واژه‌های تمام وجود من نام مقدس تو چراغانی می‌کند.


در امتداد جاده‌ای که از دل‌های ما به سمت و سوی حرم منتهی می‌شود، مرا به یاد شکفتن می‌اندازد. با نام تو که هشتمین قبله‌ای، با نام تو که همه معنای آفتابی در عمق امید غرق می‌شوم. آقای من! ای رهایی‌بخش قلبم از سکون از پل قلبم فقط تو را در یاد سپرده‌ام. آقا «السلام علیک» می‌گویم، تا رواق چشمانم با قطرات اشک همه وجودم، آیینه‌کاری شود. من به عشق زیارت تو می‌آیم تا از لابه‌لای ضریح اشک، سیمای تو را ببینیم که در هاله‌ای از عصمت، پاکی و جلوه الهی قرار دارد.تو رئوف و مهربانی و بی‌دلیل نیست وقتی دستی به تمنا به پنجره فولاد می‌رسد، قفل‌های بسته را می‌گشاید.