پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

آخر الزمان

شكى نيست كه هر آغازى را انجام و هر شروعى را پايانى است، جز ذات بى پايان خداوندى كه هم آغاز است و هم انجام. زمان نيز مانند تمام مخلوقات الهى چنين خواهدبود. روزگارى بر دنيا سپرى شده كه ديباچه‏ى زندگى دنيايى به شمار مى‏آيد و زمانى نيز خواهد گذشت كه پايان اين كتاب خواهد بود. برگه‏هاى پايان كتاب زندگى انسان در زمين «آخرالزمان‏» خوانده مى‏شود. اين اصطلاح كه در اغلب اديان بزرگ به چشم مى‏خورد، در اديان ابراهيمى و به‏ويژه در دين اسلام، بسيار مورد توجه قرار گرفته است. اين اصطلاح، معمولا به روزگار پايانى دنيا و رويدادهايى كه ممكن است در اين بخش از زندگى دنيايى به وقوع بپيوندد، گفته مى‏شود و در روايات فراوان مورد اشاره قرار گرفته است. از جمله اتفاقات بسيار مهم اين دوران مى‏توان به قيام جهانى حضرت مهدى ( عليه السلام) اشاره كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 2
کاربر: 0
در این صفحه: 1


انسان وقتي از خدا دور شد از خود نيز دور ميشود انگاه بهترين زمان براي حضور دشمن عهد بسته انسان با خداست تا وارد معركه شده وقلب انسان دور از خود وخالق را تسخير نمايد.

شيطان پرستي، يکي از مظاهر انحطاط اجتماعي، اخلاقي و ديني به شمار مي آيد و اين پديده نشانه دوري انسان از فطرتي است که خداوند مردم را با آن آفريده و سرشته است؛ زيرا گروه هاي شيطان پرست از عبادت خداوند روي برتافته و شروع به پرستش شيطان و تقديس آن مي نمايند. ما در اين پژوهش که در مورد شيطان پرستي است، مي خواهيم به اين نکته اشاره کنيم که هدف ما، آشنايي با برخي از گروه هاي جوانان است که کم کم شروع به پيدايش در جوامع اسلامي ما نموده و شيطان پرست خوانده مي شوند و تحت تأثير افکار و ادياني قرار گرفته اند که در غرب گسترش و رواج يافته است.

پيدايش

پژوهشگران بر اين عقيده اند که آغاز شيطان پرستي به قرن يکم ميلادي باز مي گردد. در اين زمان « گنوسي ها»، شيطان را در قدرت و عظمت، همتاي خداوند مي دانستند.

انديشه شيطان پرستي و تقديس شيطان، در شماري از اديان کهن آمده است و برخي از اديان، خدايان متعددي داشتند که آن خدايان نماينده شر بودند به عنوان مثال در تمدن کهن مصر، الهه « سيت» يا «شيث» به کلمه satan؛ يعني شيطان به عنوان نماينده نيروي شر، نزديک است و مصري ها براي در امان ماندن از شر او، قرباني هاي زيادي تقديم آن مي کردند. در تمدن هندي نيز شيطان ، نقش زيادي در زندگي ديني مردم داشته است، آنها شيطان را « راکشا» مي ناميدند. يوناني ها نيز شيطان را « دي ات بولس» (D it-Boles)؛ يعني معترض، مي خواندند. در کشورهاي آسياي دور، شياطين شب را مي پرستيدند و کم کم تاريکي، نماد شر شد و نور، نماد نيکي و خير. در « بابل » و آشور، اسطوره ها در مورد درگيري خدايان خير و شر سخن مي گويند و در تمدن آفريقا ، هنوز هم جادوي« وودو» که تنها جادوي رسمي در جهان است، نوعي تقديس شيطان و راه به دست آوردن قدرت هاي خارق العاده از طريق آن براي تسلط بر برخي مردم به شمار مي آيد

افکار، آداب و رسوم و رفتار شيطان پرستان


1. آنها اعتقاد دارند که -نعوذ بالله- خداوند هنگامي که شيطان از سجده کردن به آدم سرباز زد و او را از بهشت راند، به او ظلم کرده است و به همين دليل شيطان پرستان، شيطان را شايسته تقدير مي دانند و او را نماد قدرت و اصرار به شمار مي آورند. آنها همچنين شيطان را قدرت بزرگ مي دانند، قدرتي که در بشري را در زندگي به حرکت در مي آورد.

2. آزاد گذاشتن عنان نفس براي انجام اعمال جنسي و شهوت پرستي ومصرف مواد مخدر و مشروبات الکلي . در توصيه هاي اين گروه آمده است که عنان نفس خود را آزاد بگذار و در لذت غوطه ور شو و از شيطان پيروي کن، زيرا او دستورهاي سخت به تو نمي دهد و فقط خواسته هاي تو را برآورده مي سازد و تو را زنده و پويا مي سازد. تراولي، به پيروان خود مي گفت : هر چقدر مي خواهي رابطه جنسي برقرار کن، هر طور مي خواهي و با هر کس که تمايل داري. ديگران بايد تسليم تو شوند.

3. آنها معمولا لباس هاي سياه مي پوشند و موهاي خود را بلند نگه مي دارند و تصوير صليب شكسته يا ستاره شش ضلعي را بر سينه و دست خود خال کوبي مي کنند. آنها از گردنبند سياه که نقش ستاره پنج ضلعي را دارد و در وسط آن سه شيطان با دو شاخ پيچيده به سمت پشت وجود دارد، استفاده مي کنند.

4. آنها ترجيح مي دهند که مراسم خود را در اماکن متروکه يا دور از مردم عادي انجام دهند و عموماً بر ديوارهاي محل برگزاري مراسم خود، اشکالي ترسناک مانند تصوير مار و جمجمه يا اشکال عجيب و غريب ترکيب حيوانات مختلف ترسيم مي کنند.

5. آنها در جلسات و مراسم خود، موسيقي پر سر و صداي راک ( Hard Rock) پخش کرده و مطالبي به شکل ترانه ها که از مرگ و خودکشي ستايش مي کند، مي خوانند. آنها در مراسم هاي خود در استفاده از مشروبات الکلي و مواد مخدر زياده روي مي کنند و در اين حالات، گاهي به چشيدن خون مي پردازند. آنها معمولا براي اين کار يک گربه يا سگ يا خروس را مي کشند و عموماً آنها حيوانات سياه را انتخاب مي کنند و در حالي که آن حيوان زنده است، آن را تکه پاره مي کنند وخون آن را به بدن خود مي مالند.

6. برخي از آنها دست به خودکشي مي زنند؛ زيرا از نظر آنان، آزادي و خودکشي حق آنان است و مي گويند: انسان آزاد است که هر چه مي خواهد، بخورد و هر چه مي خواهد، بپوشد و هر وقت که دلش مي خواهد، بميرد. خود کشي از نظر آنان انتقال به جهان خوشبختي و رقص است و بسيار شبيه به يکي از ايستگاه هايي است که انسان آن را مي پيمايد.

7. نبش قبر و بيرون آوردن اجساد مردگان. آنها در اين حال بالاي جسدي که آن را در آورده اند، به رقص و پايکوبي مي پردازند. آنها در مورد اين کار مي گويند: آنها اين کار را انجام مي دهند تا سنگدل و قسي القلب شوند و عدم را با جان و دل احساس کنند و آن را تمريني براي قتل مي دانند، بدون آنکه هيچ احساس گناهي کنند و خم به ابرو بياورند.

8. آنها اخلاق را ضعف و مايه حمايت از ضعيفان مي دانند، آنها مي خواهند که اساس روابط مردم با هم سود جويي و لذت طلبي باشد و اخلاقيات را مانع بزرگي در اين راه مي دانند و آن را عامل حرکت و پيشرفت به شمار نمي آورند.

وصاياي نُه گانه شيطان پرستان:


اين نُه وصيت از جمله اصول و پايه هاي اين فرقه منحرف است:

1. عنان نفست را آزاد بگذار و در لذت ها غوطه ور شو؛

2. از شيطان پيروي کن، زيرا او تنها دستورهايي به تو مي دهد که با طينت تو سازگار است و هستي تو را سرشار از زندگي و پويايي مي کند؛

3. شيطان، نماد حکمت آلوده و نماد زندگي اصيل است، بنابراين خودت را با افکار دروغين و سراب ها فريب نده؛

4. افکار شيطان محسوس، ملموس و قابل ديدن است و طعم دارد و عمل به آن باعث شفاي تمام بيماري هاي جسمي و رواني است؛

5. نبايد عاشق شد؛ زيرا عشق، ضعف و خواري و پستي است؛

6. شيطان، نماد دلسوزي و شفقت براي کساني است که شايستگي آن را دارند و به جاي تباه کردن خود و عاشق ديگران شدن، بايد عاشق شيطان شد؛

7. حقت را از ديگران بگير، هر کس به تو يک سيلي زد، با تمام قدرت با مشت بر همه جاي بدن او بکوب و به او ضربه بزن؛

8. همسايه ات را دوست نداشته باش و با او همانند اشخاص غريبه و عادي ديگر رفتار کن؛

9. ازدواج نکن، بچه دار نشو، از اينکه ابزار و وسيله بيولوژيک براي ادامه نسل و زندگي انسان ها باشي، حذر کن، فقط براي خودت باش.