پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

ابدال چه کساني هستند؟

«ابدال‏» جمع «بدل‏» يا «بديل‏»، عده‏اى معلوم از صالحان و خاصان خدا را گويند كه هيچ‏گاه زمين از آنان خالى نباشد و جهان بديشان برپاست و آن‏گاه كه يكى از آنان بميرد، خداى تعالى ديگرى را به جاى او برانگيزد، تا آن شمار كه به قولى هفت و به قولى هفتاد است، همواره كامل ماند. در فرهنگ مهدويت از ايشان به عنوان گروهى از ياران حضرت مهدى (عليه السلام) هنگام ظهور گفته مى‏شود که ايشان را يارى مى‏نمايند. درباره‏ى ويژگى اين افرادگفته شده، آنان راهبان شب و شيران روز هستند. دل‏هايشان چون پولاد سخت است كه در ميان ركن و مقام، با آخرين ذخيره‏ى الهى حضرت مهدى (عليه السلام) بيعت‏خواهند كرد.

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 3
کاربر: 0
در این صفحه: 3
   

مقام‌ صاحب‌ الزمان‌ - شوشتر

ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ home

 شوشتر يكي از شهرهاي قديمي استان خوزستان در ايران است كه به عربي آن را " تستر" مي نامند. تاريخ نويسان قديم تستر را به معني خوب تر دانسته و نوشته اند كه چون شهر شوش روبه ويراني مي رفت ، در شش فرسنگي آن شهري بنا شد كه خوش آب وهوا وحاصل خيزتر از شوش بودكه آن شهر را شوشتر ناميدند ،يعني از شوش بهتر .

جمعيت اين شهر نزديك دويست هزار نفر است و مردم آن مهربان،خون گرم ومومن اند.هواي اين شهرگرمسيري است ودربعضي از سال ها دماي هوا در تابستان به 55 درجه سانتي گراد هم رسيده است .

يكي از مقام هايي كه به دليل عشق و علاقه وافر مردم شوشتر نسبت به امام زمان (عج) بنا شده ، مقا م صا حب الزمان است كه در  شمال شرق شوشتر درانتهاي منطقه بليتي واقع شده وقبرستان اصلي شهر است.اين مكان  فضاي روحاني ودلپذيري دارد وآن قدر عزيز ومحترم است كه بسياري از مردم شوشتر وشهرهاي اطراف وصيت مي كنند در اين قبرستان به خاك سپرده شوند.

مي گويند  درسال هاي گذشته ، معمول بود كه روزهاي سه شنبه عده اي از نيكان شهر براي زيارت امام زمان ( عج ) وخواندن دعا به اطراف شهر مي رفتند وبعد ازانجام  اعمال ،ناهار مي خوردند.

روزي هنگام ظهر ،زماني كه اين عده مشغول صرف ناهار بودند،شخص ناشناسي با لباس عربي مي آيد و آنان او را براي ناهار دعوت مي كنند. سه هفته آن شخص روزهاي سه شنبه مهمان اين جمع بود.

در هفته سوم  مرد ناشناس از آنان دعوت مي كند تا هفته آ ينده ناهار مهمان او باشند. روز موعود فرا مي رسد وميزبان ، آنها را به باغي بسيار زيبا و با صفا كه سرشار از درخت ونهر آب بود،راهنمايي مي كند .پس از ناهارو خداحافظي با ميزبان ،هنوز چند قدم از محل دور نشده بودند كه به خاطر مي آوردند در آن منطقه باغي وجود نداشته ومنطقه اي كوهستاني بوده است .همگي بر مي گردند و هرچه جست وجو مي كنند، اثري از باغ نمي يابند .

تكبير گويان به شهر بر مي گر دند .آنان يقين داشتند مهمان صاحب الزمان بوده اند .از آن پس آن محل ( الله اكبر) معروف مي شود.

مي گويند محل زيارت قسمتي است كه بعدها پس از بناي بقعه ، منبر سنگي را آن جا نهاده اند كه در پايان متن ،عكس هايي از اين مكان متبرك تقديم شما مي شو

در سال 1355 اين مكان را تعميروحرم و رواق ها را تو سعه مي دهندو ساختمان وسيعي براي استفاده زائران مي سازند .

حياط  وسيع بقعه ، 7 حجره براي آرام گاه اشخاص دارد. ايوان ورودي بقعه رو به غرب است و يك طاق رومي دارد كه فقط در قسمت جلو آن كاشي كاري قديمي اش مانده.در بيرون بقعه ،قبرستان وسيعي است كه حياط وسيع بقعه در ميان آن قبرستان واقع شده است .گنبد بقعه كلاه درويشي 12 ترك است كه با كاشي سبز و آبي تزئين شده است.

، جمعيت بسياري از مردم شوشتر و ديگر شهرهاي خوزستان و ايران به اين مقام مي آيند براي زيارت و عبادت ، در آمد و شد هستند و در روزهاي مباركي چون نيمه ي شعبان  با شعر خواني و مداحي ، براي ميلاد با سعادت آقا امام زمان جشن مي گيرند.

 

قدمگاه صاحب الزمان در شمال شرقي شهر شوشتر در انتهاي بزرگراه بين الحرمين قرار دارد. بر اساس سنگ نبشته اي كه در بناي قبلي قدمگاه بدست آمده و داراي اشعاري با ماده تاريخ است، بناي اوليه بوسيله درويش كريم نامي در دوره سلطنت شاه صفي (1047ه‍.ق) ساخته شده است. در اوايل قرن 14ه‍ مرحوم ملا حسين طبيب شوشتري ساختمانهاي ديگري برآن افزود و در سال 1355 شمسي بوسيله هيأت امنا بازسازي كلي شده و معمار آن حاج محمود معماريان بوده است. مالكيت بنا وقفي و در توليت اداره اوقاف شهرستان مي باشد.

بنا با سبك معماري دو ايواني و شامل صحن، ايوانهاي ورودي، رواق ها، حجره ها و آرامگاه هاي خصوصي، كفش كن هاي زنانه و مردانه و سرويس بهداشتي است.

 ايوان ورودي در غرب و ايوان ديگر در شمال بنا قرار دارد. در دو سوي ايوان ورودي دو گلدسته وجود دارد. قدمگاه صاحب الزمان بدليل حرمت خاصي كه نزد مردم شوشتر دارد محل برگزاري جشن هاو مناسبت هاي مذهبي است بويژه جشن هاي نيمه شعبان با حضور گسترده مردم در قدمگاه برگزار مي شود. 5 نوع تزئين كاشيكاري، حجاري، كتيبه هاي خطي و خراطي در بنا اجرا شده است.

كاشي كاري از نوع هفت رنگ با زمينه لاجوردي و نقوش اسليمي، ختايي، ستاره ها و گل هاي چند پر، نقوش گلداني و طرح هاي گره چيني.

خراطي بر درهاي ورودي با طرح گره چيني (كار اصفهان عمل محمد علي عليزاده اصفهاني)  و حجاري در دو سوي ازاره ايوان ورودي بر سنگ مرمر سفيد با نقوش برجسته گلداني شكل. كتيبه هاي خطي شامل آيات قرآني، جملات دعايي، زيارت نامه ها و اشعار با ماده تاريخ ساخت بنا با خطوط ثلث، نسخ و نستعليق.
 اطراف بنا را قبرستان وسيعي فرا گرفته كه برخي از سنگ قبرهاي آن قديمي است. در ساخت بنا مصالحي چون سنگ، آجر و گچ بكار رفته است.