پژوهشکده مهدویت
كوتاه و خواندني

مفاهيم و مؤلفه‏هاى انتظار

مهدويت، تبلور يك الهام فطرى است كه مردم، از دريچه ي آن... روز موعود را مى‏بينند. مهدى (عليه السلام) تنها يك انديشه نيست كه ما، در انتظار ولادت او باشيم و يك پيش گويى نيست كه به اميد مصداق آن نشسته باشيم؛ بلكه مهدى يك واقعيت‏خارجى و آماده باش است كه ما منتظر عمليات او هستيم.انتظار داراى مفاهيم و مؤلفه‏هاى زيادى است كه در صحيفه علمى و عملى جهان تشيع، به روشنى مكتوب و مضبوط مى‏باشد؛ از جمله: نفى وضع موجود (فساد، ظلم، بى عدالتى و تباهى)؛ طرد و عدم پذيرش حكومت‏هاى سياسى ظالم (نامشروع دانستن آنها)؛ اصلاح‏طلبى و اميد به زندگى بهتر (فرج و گشايش)؛ تلاش و كوشش براى پيشرفت و ترقى؛ قيام، انقلاب و نهضت مداوم و فعال؛ تشكيل حكومت‏هاى مشروع و دينى؛ عدم انقياد و سازش در برابر ظالم و مفسدان و....

جستجو در سايت
آنلاین
مهمان: 5
کاربر: 0
در این صفحه: 2


تمام آثار پيامبـران و سفراى الهى از آدم تا خاتـم نزد مهدى(عليه السلام ) است كه در مـوقع ظهور هـم با خـود مـى آورد. مهمتـرين ايـن آثار عبارت است از:

1 ـ عصاى موسى

امام باقـر(عليه السلام ) فـرمود: عصاى مـوسى, پيـش از آنكه در دست مـوسـى باشد, عصاى آدم بود. سپس به شعيب و بعد به موسى بـن عمران رسيد و اكنـون ايـن عصا نزدماست.

رنگ ايـن عصـا همچنان سبز است و به همان شكل اول خود باقى است. اگر از آن بپرسى, پاسخ مى دهد. ايـن عصا بـراى قائم ما ذخيـره گـرديـده است. او بـا عصـا همان كارى مـى كنـد كه مـوسـى انجـام داد....

2 ـ حجر موسى

سنگـى كه حضرت مـوسـى بر آن زد و چشمه هاى آب از آن روان شد, نزد امـام مهدى(عليه السلام) است. وقتـى حضـرت اراده كـوفه مـى كنـد, يكــى از يـاورانـش فـريـاد مـى زنـد:

هيچ كـس آب و غذا بـر ندارد.

آنگاه حجر مـوسـى بـن عمران را بـر شتـر مـى نهنـد و همراه خـود مى بـرند. در هيچ منزلـى فرود نمـى آينـد, مگر آنكه چشمه اى از آن سنگ روان مى شود. گرسنگان, بـى نياز و تشنگان, سيراب مـى شـوند... .

3 ـ تابوت سكينه

ايـن تابوت از زمان حضرت مـوسـى نزد پيامبران بنى اسرائيل بـود. امام صادق(عليه السلام ) درباره آن فرمود: ايـن همان صندوقى است كه خداوند براى مادر مـوسى فرستاد تا نوزادش را در آن قرار دهد و در دريا رها كند... حضرت موسى در پايان عمر, الـواح و زره و همه آثار نبـوتـش را در آن قـرار داد.(3) به گفته بـرخـى از محققان:

تمثال هاى پيامبران خدا در اين تابوت جاى داشت. بنى اسرائيل ايـن تابـوت را در جنگ ها باخود حمل مى كردند و در پرتـو آن پيروزى به دست مى آوردند.

قائم آل محمد(صلي الله عليه و آله ) هنگام ظهور و رفتـن به سـوى بيت المقدس, آن تابـوت را همراه خاتـم سليمان و الـواح موسى(عليه السلام ) بيرون مى آورد. در برخى از احاديث از تابوت آدم نيز سخـن به ميان آمده است. ايـن تابوت در درياچه طبريه براى حضرت بقيه الله محفـوظ مانـده است و حضرت هنگام ظهور آن را بيرون مـى آورد.

4 ـ مجمـوعه اى ديگـر از آثـار انبيا

امام صادق(عليه السلام ) مى فرمايد: الـواح و عصاى موسى و خاتـم سليمان نزد مـن است. ظرفـى كه حضرت مـوسـى در آن براى خدا قربانـى مـى كرد, تابـوتـى كه فـرشتگان آن را حمل كـرده, آوردنـد و نيز نامـى كه پيامبر خـدا بـراى حفظ مسلمانان از تيرهاى مشـركان, آن را ميان صفـوف قـرار مـى داد, پيـش مـن است. آرى, پيـراهـن حضــــرت آدم(عليه السلام ) حضرت يوسف, ابراهيـم و نيز حله اسماعيل نزد قائم آل محمد(صلي الله عليه و آله ) است.

5 ـ كتابهاى آسمانى

تمـام كتـاب هاى آسمـانـى ـ كه روزى در دست پيـامبـران مــرسل و اولـواالعزم بـود. و به وسيله آن مـردم را هـدايت و ارشـــــاد مـى كردنـد. تـوسط پيامبر به اهل بيت انتقال يافت.

و امروز همه آنها در اختيار آخـريـن ذخيره الهى است. روزى كه حضرت بقيه الله به فـرمان پروردگار از پـرده غيبت بـرون آيـد, تمام آنها را با خـود مى آورد. امام صادق(عليه السلام ) فرمـود:

خداوند هيچ چيز به پيامبران نـداد, مگر اينكه آن را به محمـد(صلي الله عليه و آله ) نيز عطا كـرد. آن صحفـى كه قـرآن درباره اش فـرمود: ((صحف ابـراهيـم و مـوسـى)) نزدماست... .

6 ـ قـرآنـى كه امـام علـى(عليه السلام ) گرد آورد.

روزى كه پيامبر(صلي الله عليه و آله ) دار فانى را وداع گفت, علـى(عليه السلام ) به سفارش وى در خانه نشست تا قرآن را گـردآورد. او پـس از پايان كار, قـرآن را به مسجد برد و به ابـوبكر عرضه كرد.

عمر گفت: اى علـى! ايـن قرآن را به جاى خـود برگردان, ما نيازى به آن نداريـم. حضرت آن را گرفت و به خانه برگشت.

هنگامى كه عمر به خلافت رسيد, روزى به على(عليه السلام) گفت: اگر بخـواهى, مـى تـوانى قرآنى كه نزد ابـوبكر آوردى اكنـون بياورى تا گرد آن جمع شويم.

حضرت فرمـود: هيهات, راهـى براى رسيدن به آن نيست.

مـن در زمان ابـوبكـر چنان كـردم تا بـرشما اتمام حجت كـرده باشـم و در روز قيامت نگـوييـد ما از ايـن غافل بـوديـم; يا بـراى ما نياوردى. اكنـون ايـن قرآن نزد من است و جز پاكان و جانشينان مـن كسى به آن دست نمى زند.

عمـر گفت: آيـا زمـانـى بـراى اظهار ايـن قـرآن وجود دارد؟ حضرت فرمـود:

آرى, هنگامـى كه قائم از فرزندانـم ظهور كند. تمام كتاب ها و نوشته هاى معصـومان(عليهم السلام) به نام هاى صحيفه جـامعه ـ كه املاى رسـول الله(صلي الله عليه و آله )و خط علـى(عليه السلام ) بـود.ـ, كتـاب علـى(عليه السلام ), مصحف فاطمه(سلام الله عليها ), جفر ابيض, جفـراحمر و صحيفه هـايـى كه نـام تمـام پيـامبـران, پـادشـاهـان و پيــروان اهل بيت(عليهم السلام) بـرآن نـوشته است, نزد امام عصـر(عليه السلام ) قـرار دارد.

پي‌نوشتها:


1 ـ بصائرالدرجات, ص 183.
2 ـ همان, ص 188.
3 و 13 ـ الشيعه و الرجعه, ج 1, ص 164.
4 ـ همان, ج 1, ص 163.
5 ـ معجـم احـاديث الامام المهدى,ج3,ص292.
6 ـ بصائرالدرجات, ص 175.
7 ـ همان, ص 188.
8 ـ معجـم احـاديث الامام المهدى,ج3,ص 120.
9 ـ بصائرالدرجات, ص 135.
10ـ الشيعه و الرجعه, ج 1, ص 419.
11 ـ بصائرالدرجات, ص 142.
12 ـ همان, ص 147.
13 ـ همان, ص 151.
14 ـ معجـم الامام المهدى, ج 3, ص 388.
15 ـ بصائرالدرجات, ص 151.